Θηλασμός- Μερικές Σκέψεις

Μετά τα 30, οι άνθρωποι συνήθως έχουν αναπτύξει μια φιλοσοφία στην οποία εντάσσουν πολλές από τις σκέψεις και τις πράξεις τους. Έτσι κι εγώ τάσσομαι, κατά κανόνα, υπέρ των φυσικών πραγμάτων και ποιο χαρακτηριστικότερο από τον ίδιο το θηλασμό: τον απόλυτα φυσικό τρόπο να θρέψεις το παιδί σου. Τι γίνεται, όμως, όταν 100 στήθη ξεκινούν να θηλάζουν διαμαρτυρόμενα τα πεινασμένα και μη βρέφη τους;

Λίγο καιρό πριν, έγινε σύσταση σε μητέρα που θήλαζε σε τεράςτιο πολυκατάστημα της Θεσσαλονίκης να σταματήσει. Σεμνότητα, αιδώς από τη μια- θηλασμός από την άλλη.

Μπορώ να το πω με πολλά λόγια αλλά θα προτιμήσω τα λίγα (γιατί όπου να ‘ναι θα ξυπνήσει η μικρή -τα ξέρετε…) : ο θηλασμός είναι μεγάλο μανίκι και απαιτεί τεράστια προσπάθεια από την πλευρά της μητέρας. Το μόνο κίνητρο που έχει μια γυναίκα που θηλάζει είναι να μεγαλώσει έναν γερό και υγιές παιδί, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ταλαιπωρία για την ίδια και, πιστέψτε με, η λέξη ταλαιπωρία πολλές φορές δεν ξεκινάει ούτε να το περιγράφει.

Φανταστείτε ένα μικρούλι κουβαράκι, με τα δακτυλάκια ακόμη σφιγμένα σε μπουνίτσες- ένα ανήμπορο κι απόλυτα εξαρτημένο βρεφάκι που τρέφεται αποκλειστικά από το στήθος της μαμάς του. Κι ύστερα φέρτε στο νου σας το ίδιο μωράκι που έχει γίνει πλέον ένα υπέροχο σκανταλιάρικο νήπιο! Λέει ένα κάρο λεξούλες, περπατάει, τρέχει, έχει δόντια, πίνει νερό και χτες το βράδυ μπορεί να όρμηξε και να ‘φαγε και λίγο απ’ το τζατζίκι του μπαμπά. Εκεί δεν ξέρω κατά πόσο είναι εύκολο να πείσεις τον άλλο ότι είναι ανάγκη να θηλάσεις.

Τι ανάγκη; Σωματική ή ψυχολογική.

Ανάγκη για ποιόν; Για τη μαμά ή για το παιδί;

Θεωρώ αναμενόμενο για την κοινωνία μας να θέτει τα όριά της στο σημείο όπου η ανάγκη είναι σωματική και αφορά στο μωρό, κι όχι όταν είναι ψυχολογική και αφορά στη μαμά.  Αναμενόμενο και στη λίστα με τα καταπιεστικά πράγματα του να ζεις εκεί που ζουν πολλοί.

Αλλά αυτό, είναι ένα άλλο άρθρο!

breastfeeding momfatale.gr

(Last Babble- Είμαι η μόνη που θεωρεί ότι ο θηλασμός χρειάζεται ηρεμία και γαλήνη και δε θα θήλαζε σε mall, εκτός αν ήταν απόλυτη ανάγκη;!)

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

2 Σχόλια

  • Απάντηση Απριλίου 3, 2013

    Τερίνα

    Αντί να κάνουν σύσταση στη μητέρα που θήλαζε από το mall, έπρεπε η μητέρα να κάνει σύσταση στο mall να δημιουργήσουν χώρους φροντίδας βρεφών!!!!

  • Απάντηση Απριλίου 11, 2013

    Melina

    Το εν λόγω εμπορικό ΕΧΕΙ δωμάτιο θηλασμού . Η σύσταση έγινε για το ότι η μητέρα ΔΕΝ ήταν εκεί . Απο την άλλη θα συμφωνήσω απολυτα με την Ολια γιατί το μωρό σταματάει να είναι μωρό απο ένα σημείο και μετά και το απολυτα φυσικό καταντά … αφύσικο. Εχω θηλάσει σχεδόν ένα χρόνο και ήταν πασιφανές απο ένα σημείο και μετά οτι ο απογαλακτισμός ήταν καθαρά δικό μου θέμα και όχι της μπέμπας…. που δεν ήταν πλέον και πολύ μπέμα … πόσο μάλλον τώρα που είναι 2,5
    Αυτό που σίγουρα δε μπορώ να ενστερνιστώ είναι το μεγάλο θέμα επίδειξης και ψυχαναγκασμού. Έχω θηλάσει διακριτικά στα πιο απίστευτα μέρη και κανένας δε κατάλαβε και τίποτα. Το οτι στέκομαι στη μέση του τραπεζιού , του εμπορικου, κάτω απο τον Λευκό τον Πύργο και το κάνω επιδεικτικά … μου κάνει κάπως .. κάτι ακριβώς αντιθετο με το απόλυτα «φυσικό » πρόσωπο του θηλασμού.

Απάντηση