Ο Λεβέντης Δάφνη

Είμαστε οι τρεις μας στο πλοίο. Μωρό, μπαμπάς, μαμά.

Στη μέση ο διάδρομος, δεξιά κι αριστερά καθίσματα.

Η Δάφνη κλέβει πάντα την παράσταση κι έτσι την έχει ήδη αντιληφθεί ένα ζευγάρι μπροστά αριστερά, μεσήλικες αλλά μάλλον κι οι ίδιοι παππούδες, και δύο-τρεις κυρίες αριστερά με τις οποίες γνωριζόμαστε.

 

Η Δάφνη είναι κάποια ώρα καθισμένη κι αδημονεί.

Φοράει ένα κίτρινο φανελάκι και την πάνα της.

Δε φοράει παπούτσια, δεν έχει πολλά, ούτε μακριά μαλλιά.

Δε μοιάζει με κορίτσι.

 

Την αφήνω κάτω στη μέση του διαδρόμου.

Το πλοίου κουνάει κι εκείνη δεν το έχει υπολογίσει. Μερικά μεθυσμένα βήματα αργότερα, ΦΡΑΠ! Προσγειώνεται με τη χάρη καρπουζιού στον ποπό της.

«Μπράβο τ’αγόρι μου! Μπράβο πασά μου! Σήκω λεβέντη μου, σήκω να οργώσεις τις θάλασσες εσύ», λέει πνιγμένος στα χαμόγελα ικανοποίησης ο κύριος για την ανδρεία του λεβέντη… Δάφνη.

«Ώπα! Ώπ, το κοριτσάκι! Έκανε βαβά! Λέρωσε και το μπλουζάκι του! Δε φεύγουν από τη μαμά οι δεσποινίδες», ακούγεται σχεδόν ταυτόχρονα από τα αριστερά η φωνή της κυρίας που με γνώριζε.

Τέλος.

Δικό σας.

momfatale.gr baby and mama on the ferry to samothraki

(Last Babble: Έχω συγκεντρώσει και καταγράψει τόσα τέτοια επεισόδια που μπορώ να μιλάω πλέον για μια συλλογή…)

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος