Τρίτη, η Τρομερή

Ξεκινάς το πρωί με το  χαμόγελο, σα διαφήμιση απορρυπαντικού κι η ώρα έντεκα είσαι σα το σφουγγαρόπανο της ίδιας διαφήμισης: τόσο ταλαιπωρημένη από το πέρα δώθε που δε μπορείς ούτε τα καλά της ημέρας να σκεφτείς.

Το μυαλό κολλάει στις σκοτούρες: το παιδί που δεν κοιμάται καλά σήμερα, ξυπνάει ανά μισή ώρα και κλαίει σαν να ξαναγριπώνεται, ένας βήχας που επιμένει και με ανησυχεί, ένα καρουμπαλάκι που δεν υπήρχε πριν φύγω για δουλειά, το αυτοκίνητο που κάνει έναν ήχο που δεν είναι για καλό, το μπάνιο που έχει ξεμείνει από θέρμανση και τι θα κάνω αν πιάσουν τα κρύα, τα 7 μποφώρ που έχει το Θρακικό και με κάνουν πιο αποκλεισμένη απ” ότι είμαι κι εκείνη η στοίβα των ασιδέρωτων που δεν έχει μειωθεί καθόλου από το πρωί που την άφησα.

Υπήρξαν, όμως, και  τα καλά.

Ο φανταστικά φτιαγμένος latte στο καφέ Σχολείο,

http://momfatale.gr/ latte with star

Το χρώμα της αμπέλοψης το φθινόπωρο,

http://momfatale.gr/ αμπελοψη φθινοπωρο

η αγάπη που πήρα σε μορφή ζωγραφιάς,

http://momfatale.gr/ i love my teacher olia

 η Δάφνη με γυαλιά ηλίου στη σχεδόν βροχή,

Ihttp://momfatale.gr/ baby wearing sunglasses

 κι ένα πραγματικά εντυπωσιακό ηλιοβασίλεμα.

http://momfatale.gr/ samothraki sunset

 Προσπαθώ να σκεφτώ τα καλά. Προσπαθώ αλλά δεν τα καταφέρνω.

Νιώθω νικημένη.

Τι να γίνει.

Έχει και τέτοιες μέρες.

Υπομονή.

 

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος