Οι Βλακείες Που Πήγα και Αγόρασα ως Έγκυος

Δεν είναι τυχαίο ότι και η πιο μετρημένη γυναίκα, κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης θα βρεθεί να …αστοχεί σε κάποιες αγορές. Δεν είναι μόνο η απειρία, ούτε κυρίως αυτή, παρά η ανάγκη να δημιουργήσεις έναν καλό αντιπερισπασμό στην αγωνία του τοκετού που πλησιάζει. Δε διαφωνώ καθόλου επί της τακτικής! Καλύτερα να σκέφτεσαι «που να το βάλω αυτό», κρατώντας ένα ακόμη ελάχιστα χρήσιμο πράγμα, παρά «από που θα βγει αυτό» κρατώντας την κοιλιά σου! Από τα πράγματα που βρέθηκαν στο δικό μου σπίτι, αυτά ήταν σίγουρα τα λιγότερο απαραίτητα:

weird-and-funny-christmas-gifts-peekaru

1. Τσάντα για το καρότσι. Από τα αχρείαστα πράγματα, ο βασιλιάς. Για να είμαι ειλικρινής εμένα οι τσάντες είναι το μεράκι μου, το φετίχ μου. Δεν έχω πολλές αλλά καλές και διαφορετικές. Φυσικά και χωράνε μέσα πέντε πάνες και άλλες δυο τρεις βλακείες που θα βάλεις για να πας μια βόλτα το παιδί. Χώρια που οι θήκες για τα μπιμπερό μας ήταν παντελώς αχρείαστες: θηλάζαμε!
2. Επιθέματα για τις θηλές. Τα πράγματα είναι απλά. Αν όταν κατεβάζεις γάλα, το μωρό δεν είναι διατεθειμένο να φάει το γάλα θα τρέξει. Τα επιθέματα είναι λες και προσπαθείς να φράξεις ποτάμι με οδοντογλυφίδες. Περισσότερο νόημα ίσως θα είχε ένα θήλαστρο και μια άντληση παρά αυτή η… σερβιέτα ρώγας. Παρόλα αυτά, επειδή κάποια θα βρεθεί να πει ότι τα επιθέματα της έσωσαν τη ζωή και να με διαψεύσει οικτρά (!) πάρτε ένα πακετάκι- δεν είναι ακριβές. Ένα, όμως.
3. Σουτιέν θηλασμού. Λίγο που γέννησα καλοκαίρι, λίγο που δε δούλευα, λίγο που ζω στη Σαμοθράκη όπου μπορείς να κυκλοφορείς με ένα παρεό και να μην ενοχλείς κανέναν, τα πέντε σουτιέν θηλασμού που πήρα ήταν υπερβολή και κάθισαν στο συρτάρι παρέα με τα στρίνγκ (απορώντας το ένα για λογαριασμό του άλλου). Ειδικά τον πρώτο μήνα, δε νομίζω ότι έβαλα στήθος μέσα. Μου το έλεγε η φίλη και μαμά 4 παιδιών Μ.Π. ότι θα κυκλοφορώ topless όλη την ώρα και γελούσα. Μετά που συνέβη, όμως, γελούσε ο άντρας μου.
4. Μαξιλάρι θηλασμού. Το μαξιλάρι βολεύει πάρα πολύ από την αρχή αν μπορείς να κάτσεις. Εμένα λόγω περινεοτομής αυτό μου ήταν αδύνατον για τουλάχιστον ένα μήνα. Θήλαζα στα πλάγια. Τσάμπα το μαξιλάρι. (Ο σκύλος πολύ το εκτίμησε)
5. Μειωτή χώρου για το πορτ μπεμπε. Το επιχείρημά μου ήταν «μα καλά, θα αφήσουμε το παιδί να κοπανιέται» και τσουπ, σπεύσαμε να του πάρουμε ένα «πεταλάκι» ή μειωτή χώρου. Μπούρδα σκέτη και μάλιστα από ελεεινό υλικό (πολυέστερ;). Δεν το αφήνεις το μωρό να κοπανιέται- πας κι εσύ πίσω και το παίρνεις αγκαλίτσα από το μαιευτήριο μέχρι το σπίτι και τέλος η υπόθεση.

Δεν ισχυρίζομαι ότι τα παραπάνω θα ήταν άχρηστα σε κάθε μαμά, αλλά σε μένα. Επισης, πρέπει να υπήρχαν κι άλλα, όπως η ειδική βούρτσα για να πλένεις τα μπιμπερό, αλλά δεν τα θυμάμαι πλέον… μεγαλώσαμε, βλέπετε!

Καμιά πιο φρέσκια μαμά;

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος