Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος.

Δεν διακρίνουμε ανάμεσα σε χρώμα, φύλο, φυλή ή ηλικία κι είμαστε περήφανες γι” αυτό.

Επιπλέον,  διαθέτουμε μνήμη.

27  fevrouariouB

«Η διατήρηση της μνήμης   αποτελεί   ασπίδα προστασίας για το μέλλον. Η άβυσσος  των ναζιστικών στρατοπέδων  θανάτου ξεκίνησε  με το μίσος, την  προκατάληψη και τον αντισημιτισμό,  γεγονός που μας  υπενθυμίζει  ότι πρέπει να είμαστε  πάντα σε επαγρύπνηση για νέα προειδοποιητικά  σημάδια»,  γράφει η ιστοσελίδα του Περιφερειακού Κέντρου Πληροφόρησης των Ηνωμένων Εθνών.

Και εμείς στεκόμαστε σ’αυτή τη μέρα και θυμόμαστε όλους εκείνους τους αθώους, Εβραίους αλλά και μέλη άλλων μειονοτήτων, άνδρες, γυναίκες, παιδιά που θανατώθηκαν με τον πλέον βίαιο και φρικιαστικό τρόπο.

Θυμόμαστε κι έχουμε το νου μας.

Γιατί τέτοιες αγριάδες τείνουν να φυτρώνουν σε δύσκολους καιρούς, όταν όλοι ψάχνουμε κάπου να χρεώσουμε την κούραση και την απογοήτευσή μας.

Ημέρα μνήμης, σεβασμού, αγάπης και προσπάθειας κατανόησης του διαφορετικού κι ενός λεπτού σιγή για ένα από τα τρομερότερα και συλλογικότερα εγκλήματα της ανθρώπινης ιστορίας μας.

 

 

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος