Αστεράκι μου Όμορφο.

Δεν είναι εύκολο να το γράψω αυτό ξανά.  Το νιώθω αναγκαίο όμως να προσπαθήσω.

Σου έγραφα- πριν σβηστεί δύο φορές…- με μεγάλη ένταση και συγκίνηση πως κάποτε μεγάλωνα την καρδιά σου μέσα μου.

Τώρα πιά κρατάς εσύ τη δικιά μου.

apple

Σε κοιτάζω την ώρα που μισοξυπνάς κι η διάθεσή μου απογειώνεται. Αναρωτιέμαι:

Είσαι εσύ τόσο αστεία ή εγώ τόσο ευτυχισμένη που σε έχω;

dog with sprinkles on his nose

Ωστόσο δεν έχω αυταπάτες.  Το έχω καταλάβει καλά ότι όσο τα χέρια μου είναι γεμάτα από σένα, τόσο ο χρόνος τρέχει.

Πριν το καταλάβω θα έχεις μεγαλώσει.

cute boy and girl

Θα έχεις άλλες ασχολίες, ενδιαφέροντα, συμμαχίες.

Άραγε τότε θα με θέλεις;

Θα θέλεις να κάνουμε όλα εκείνα τα χαζά που κάνουν οι μαμάδες με τις κόρες;

Κατασκευές,

amazing easter diy

Ψώνια,

rings

Βόλτες, ατελείωτες συζητήσεις, αγκαλιές.

Ίσως ναι. Μα μετά θα μεγαλώσεις κι άλλο. Κι εγώ από ήλιος θα  γίνω κουκίδα στο σύμπαν σου. Κι αντί να λυπάμαι θα χαίρομαι που έβαλα κι εγώ το χεράκι μου στο να γίνεις αυτόνομος κι ολόκληρος άνθρωπος και θα νιώθω περήφανη για σένα.

Θα παρακαλάω μόνο να είμαι από μια μεριά να σε βλέπω.

Κι αν όχι,

αν όχι, όμως, Δαφνάκι μου,

να ξέρεις ότι η μαμά σου πραγματοποίησε το μεγαλύτερό της όνειρο της, τη στιγμή που σε πρωτοκράτησε στην αγκαλιά της,

ονειρα dream

να ονειρεύεσαι δυνατά και να μη συμβιβάζεσαι με τίποτα λιγότερο από την ευτυχία.

Με έναν τρόπο που δε μπορώ να εξηγήσω,  θα είμαι πάντα εδώ.

 

Σ’αγαπώ, αστεράκι μου όμορφο.

 

Η μαμά.

(αυτή η πεισματάρα που δεν το βάζει κάτω σε αναποδιές και συχνά γράφει κλαίγοντας.)

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

4 Σχόλια

  • Απάντηση Απριλίου 1, 2014

    Αναστασια

    Υπεροχο κειμενο,λογια που πολλες μαμαδες θα ηθελαν να πουν στα παιδια τους,λογια που εκφραζουν πολλες απο εμας.πραγματικα ανατριχιασα διαβαζοντας το.

    • Olia
      Απάντηση Απριλίου 1, 2014

      Olia

      Αναστασία μου, χαμογελάω πλατιά για τα καλά σου λόγια.. :) Νομίζω ότι οι καρδιές ολων των μαμάδων είναι γεμάτες από τέτοια αγάπη – το μόνο που διαφέρει είναι ο τρόπος έκφρασης της κάθε μιας! Και πάλι ευχαριστώ!

  • Απάντηση Απριλίου 1, 2014

    ΜΑΡΙΑ Τ.

    Αχ! Τι περηφάνεια νιώθω να βλέπω τόσο ωραία γραμμένα λόγια που άπειρες φορές έχω μονολογήσει εντός μου!
    Αλλά πιο πολύ ευτυχισμένη αισθάνομαι γιατί μεγαλώνοντας έγινες τόσο καλύτερη από τη δική σου μαμά, τόσο εκφραστικότερη, τόσο πιό θαρραλέα, τόσο πιο κοντά στην ευχή κάθε μάνας, μητέρας, μαμάς: «Θέλω το παιδί μου να πάει μπροστά, να γίνει καλύτερο από μένα»!

  • Olia
    Απάντηση Απριλίου 2, 2014

    Olia

    χαχααχ μόνο ένας άνθρωπος στον κόσμο χαίρεται που γίνεσαι καλύτερος από τη μαμά σου… :)
    μιλ μερσί! <3

Απάντηση Κάντε κλικ για να ακυρώσετε το σχόλιο.

Γράψτε απάντηση στο ΜΑΡΙΑ Τ. Ακύρωση απάντησης