Παππούδες- Εγγόνια: Με τα λόγια του Βασίλη Αλεξάκη

Ξανάνοιξα προχτές το τελευταίο βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη, «Ο Μικρός Έλληνας», από τις εκδόσεις Εξάντας.

αλεξακης βασίλης

Γράφει στη σελίδα 173:

«Το πάθος που είχε ο πατέρας μου για το θέατρο το μετέδωσα στο γιό μου χωρίς να μ’αγγίξει»

Κι επειδή ο μεγάλος συγγραφέας από τις μεταφορές του φαίνεται συνεχίζει:

«όπως παραδίδει κανείς μια επιστολή αγνοώντας το περιεχόμενό της

Διαπιστώνω ότι σε δυό σειρές καταφέρνει να με κάνει να κατανοήσω (τόσο βαθειά που αμέσως το νιώθω κιόλας) για ποιό λόγο οι γονείς οφείλουμε να κρατάμε το κανάλι επικοινωνίας με τους παππούδες ανοιχτό.

Έχουμε χρέος να παραδώσουμε τις… επιστολές κι ας μην έχουμε ιδέα περί τίνος πρόκειται.

(Εντωμεταξύ, μισό λεπτάκι λίγο να γκρινιάξω.  Το θεωρώ άδικο να αναφέρομαι στη γιαγιά και τον παππού ώς «παππούδες». Ο όρος παραποιεί την αλήθεια που είναι ότι οι γιαγιάδες είναι πολύ πιο κοντά στα εγγόνια . Από εδώ και πέρα θα επιλέγω το θηλυκό γένος. Να ξέρετε.)

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται τα πρωινά στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης για το πρόγραμμα Europe Direct, τα μεσημέρια ντύνει με τη φωνή της ηχητικές παραγωγές, τα απογεύματα γράφει κείμενα και ενίοτε διδάσκει αγγλικά και τα βράδια κάνει γιόγκα. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, 6, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, 3, οι οποίοι δίνουν ρυθμό και κατεύθυνση στη ζωή της. Τα τρία τελευταία χρόνια, έχει ρίξει άγκυρα στη Θεσσαλονίκη, στη Ναυαρίνου, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, αναπολώντας συχνά τον κήπο της στη Σαμοθράκη.

Σχολίασε πρώτος