Παππούδες- Εγγόνια: Με τα λόγια του Βασίλη Αλεξάκη

Ξανάνοιξα προχτές το τελευταίο βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη, «Ο Μικρός Έλληνας», από τις εκδόσεις Εξάντας.

αλεξακης βασίλης

Γράφει στη σελίδα 173:

«Το πάθος που είχε ο πατέρας μου για το θέατρο το μετέδωσα στο γιό μου χωρίς να μ’αγγίξει»

Κι επειδή ο μεγάλος συγγραφέας από τις μεταφορές του φαίνεται συνεχίζει:

«όπως παραδίδει κανείς μια επιστολή αγνοώντας το περιεχόμενό της

Διαπιστώνω ότι σε δυό σειρές καταφέρνει να με κάνει να κατανοήσω (τόσο βαθειά που αμέσως το νιώθω κιόλας) για ποιό λόγο οι γονείς οφείλουμε να κρατάμε το κανάλι επικοινωνίας με τους παππούδες ανοιχτό.

Έχουμε χρέος να παραδώσουμε τις… επιστολές κι ας μην έχουμε ιδέα περί τίνος πρόκειται.

(Εντωμεταξύ, μισό λεπτάκι λίγο να γκρινιάξω.  Το θεωρώ άδικο να αναφέρομαι στη γιαγιά και τον παππού ώς «παππούδες». Ο όρος παραποιεί την αλήθεια που είναι ότι οι γιαγιάδες είναι πολύ πιο κοντά στα εγγόνια . Από εδώ και πέρα θα επιλέγω το θηλυκό γένος. Να ξέρετε.)

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος