Machu Picchu. Ασκητική.

plane view Peru

Τι θα πει ευτυχία;

Να ζεις όλες τις δυστυχίες.

Τι θα πει φως;

Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

Είμαστε ένα γράμμα ταπεινό, μια συλλαβή, μια λέξη από τη γιγάντια Οδύσσεια.

Είμαστε βυθισμένοι σε ἐνα γιγάντιο τραγούδι και λάμπουμε όπως λάμπουν τα ταπεινά χοχλάδια ὀσο είναι βυθισμένα στη θάλασσα.

Ποιο είναι το χρέος μας;

Να ανασηκώσουμε το κεφάλι από το κείμενο, μια στιγμή, όσο αντέχουν τα σπλάχνα μας και να αναπνεύσουμε το υπερπόντιο τραγούδι. Να σμίξουμε τις περιπέτειες, να δώσουμε νόημα στο ταξίδι, να παλεύουμε ακατάλυτα με τους ανθρώπους, με τους θεούς και με τα ζώα κι αργά, υπομονετικά να μολώνουμε μέσα στα φρένα μας μελούδι από το μελούδι μας την Ιθάκη.

 

Καζαντζάκης – Ασκητική

Inka Woman with her llama

Μία εβδομάδα μετά το Πάσχα με διάθεση κατάναξης βρέθηκα στην ιερή πόλη των Ίνκας. Ή πιο συγκεκριμένα σε μια από τις ιερές πόλεις της αυτοκρατορίας. Τη γνωστότερη πόλη όλων, το Μάτσου Πίτσου.

Μοναδικό μέρος, γαλήνιο τοπίο και καθαρτική ενέργεια. Καθώς ανεβαίναμε το υψόμετρο δεός και χαρά ανεξήγητη έλουσε τις καρδιές μας. Το ταξίδι με το τρένο θύμιζε ταξίδι προς τη χώρα των θαυμάτων. Λίγες ώρες αργότερα ένα μαγικό λεωφορείο μας ανέβασε στην κορυφή. Mπορούσες να εισπνεύσεις την ανυπομονησία όλων να καταχτήσουν και εκείνοι με τη σειρά τους το λόφο αυτό.

First view of the Machu Picchu village

Αισθάνθηκα το λόγο γιατί οι Ίνκας διάλεξαν αυτά τα καταπράσινα βραχώδη βουνά τα οποία διασχίζει ο ποταμός φίδι όπως τον αποκαλούσαν, ως τον κατάλληλο τόπο για να κτίσουν την αυτοκρατορία τους. Το γνωστό Μονοπάτι των Ίνκας, το οποίο περνάει μέσα από το Μάτσου Πίτσου, παράλληλα στον ποταμό Ουρουμπάμπα, είναι μια διαδρομή προς το Θεό. Ξεκινάει από τη Χιλή και καταλήγει στο Εκουαδόρ. Χαρακτηριστικό του οι χτισμένες πύλες σε διάφορα σημεία του ταξιδιού. Οι υπερδιάστατες πύλες, όποιος τις περάσει σταματάει να είναι αιχμάλωτος και υπηρέτης του χρόνου. Οι διαστάσεις παίρνουν άλλη μορφή και η ψυχή ανεβαίνει επίπεδο. Η αίσθηση της ζωής έχει άλλη ουσία, το ταξίδι πλέον είναι διαγαλαξιακό πέραν από τα όρια και τα σύνορα της όμορφης γαίας μας. Ένα είδος iphone της εποχής τους, ένα portal επικοινωνίας. Με τι, θα μου πεις. Δε ξέρω. Με ότι φανταστείς. Για να το φαντάζεσαι, μάλλον υπάρχει. Εκεί κανείς δεν υπακούει στο χρόνο, εκεί είναι το αιώνιο, παντοτινό και πανταχού παρόν Όλων. Εμείς ένα κύτταρο αυτού, άρα και εμείς αθάνατοι, αέναη, αστέρευτη πηγή ενέργειας που ανακυκλώνεται για τη στιγμιαία αυτή ύπαρξη του όλων, και των πάντων. Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης αλλά ούτε και έναρξης εκεί, αφού διασχίσεις τις πύλες.

Πύλη του Machu Picchu

Ιστορίες ατελείωτες, ιστορίες μαγικές, διαγαλαξιακές, υπερδιάστατες, πόρτες χωροχρόνου, επαφή με ἀλλες διαστάσεις, υψηλά τσι. Ο Ιβάν ο οδηγός, μου μίλησε για μαγεία, με ταξίδεψε σε άλλες εποχές, σε εποχές που τα πιστέυω των ανθρωπων ήταν χωρίς αμφιβολία κοντά στην πίστη προς κάτι καλυτερό. Κοιτώντας ψηλά, βλέπανε λάμας εκεί που εμείς βλέπουμε το milky way, στο μαύρο σκοτεινό μέρος του γαλαξία κατοικούν φίδια, ψάρια, κόνδωρες, πουλιά. Ο σταυρός του Νότου ήταν και είναι για κάποιες φυλές βασικός για την επιβίωσή τους. Το δέος, η επαφή και η προστασία του περιβάλλοντος χώρου τους δεν ήταν απλά επιβιώση ή ανασφάλεια, ήταν ο μόνος τρόπος ζωής. Είμαστε άμεσα συνδεδεμένοι όλοι αναμεταξύ μας, και εμείς με τη γη. Όπως το φύλλο, με το κλαδί και το δέντρο. Όπως το κύτταρο με το σώμα. Ναι ιστορίες της χαλιμάς θα πει κανείς. Κι όμως όταν σου τα διηγούνται, καταλαβαίνεις, κάτι μέσα σου μιλάει, σα να θυμάσαι κάτι που ξέχασες, σα να το ξέρεις ήδη ότι είναι έτσι.

Llama on Machu Picchu

Δε μιλάμε για δυσειδαιμονία, μιλάμε για την απόλυτη επαφή, συνύπαρξη του πολιτισμού αυτού όχι μόνο με τη μάνα γη αλλά και με εκείνη της πέμπτης διάστασης που άλλοι αποκαλούν Θεό και άλλοι λίγο πιο ευαίσθητοι Όλων, το Ένα. Οι Ίνκας όπως και άλλοι πολιτισμοί κοιτούσαν ψηλά, τα αστέρια, τους γαλαξίες, το σύμπαν, τα σύμπαντα. Το απίθανο είναι ότι οι ντόπιοι μέχρι και σήμερα κρατούν ζωντανή αυτή την συνειδητότητα, χωρίς πολλές επιρροές από το νέο δυτικό πολιτισμό που τους πολέμησε και κατέκτησε για πλέον από τετρακόσια χρόνια. Δε μασάνε οι Περουβιανοί. Οι Χιλιανοί δεν κράτησαν πολλά, για να μη πω τίποτα. Οι Περουβιάνοι περπατούν ακόμη στα χνάρια και στο μονοπάτι των προγόνων τους.

girls with vicunas

Δε μπορώ να σου το εξηγήσω απλά. Θα το αισθανθείς όταν πας. Απλά το ξέρεις μόλις το δεις, ότι υπάρχει λόγος που έγινε εκεί.

Όπως είπε και ένας φίλος στο Instagram, η ενέργεια και η μαγεία του τοπίου περνάει μέσα από την εικόνα. Tο πιστεύω. Όντας εκεί μιλάς με το Θεό, με τον εαυτό σου, με τους παλιούς, με την αρχέγονη γνώση. Όλα είναι Ένα και εσύ είσαι Όλα.

Peru

Peru

Machu Picchu, Peru. Ο ιερός βράχος των Ίνκας

Ένα εκατομμύριο τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο το Μάτσου Πίτσου στο Περού. Έως και το 1911, κανείς δεν ήξερε την ύπαρξη του. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Ότι ούτε οι Ισπανοί που κατέλαβαν την περιοχή του σημερινού Περού και σκότωσαν τον τελευταίο βασιλιά των Ίνκας το 1572, δεν το βρήκαν ποτέ. Άρα δεν λεηλατήθηκε. Έχει μείνει σχεδόν ανέγγιχτο.

Η ενέργεια του μέρους αυτού, η θέα του χωριού, το ιερό ποτάμι, τα βουνά, τα πέτρινα κτίσματα, οι ιερές πέτρες, ο ναός του Ήλιου, ο ναός του Κόνδωρα, το Μονοπάτι των Ίνκας. Αυτός ο Ιερός Βράχος, όπως μεταφράζεται το Μάτσου Πίτσου στην τοπική γλώσσα των Ιθαγενών Ίνκας.

Το νόημα των ημερών του Πάσχα το ένιωσα στο Περού σε μια βαθιά θρησκευτική κουλτούρα. Μη γελιέσαι, δεν εννοώ τον καθολικισμό. Ναι ως βιτρίνα ίσως. Βαθιά πνευματικοί οι Περουβιάνοι. Από τις μεγαλύτερες γιορτές τους το Πάσχα, ως αφορμή να δοξάσουν τους προγόνους τους – τους Ίνκα, τα πνεύματα και τη φύση. Ηλιοκεντρική βλέψη της ζωής. Πιστεύαν σε τρία επίπεδα συνειδητοτήτας, του φιδιού, του ανθρώπου και το κόνδωρα. Τα τρια επίπεδα που η ανθρώπινη ψυχή αγγίζει στην αιωνιότητα της μιας στίγμης μέσα στην οποία όλα συμβαίνουν. Τη ζωή των τριών διαστάσεων που μπορεί να ζει ένα φίδι καθώς σέρνεται στο επίπεδο και δε μπορεί να σηκώσει ψηλά το κεφάλι, την ανθρώπινη με τις τέσσερις διαστάσεις, μια ζωή γύρω από το χρόνο που μας χωρίζει από τη γέννηση μέχρι το θάνατο και την πέμπτη διάσταση αυτή του κόνδωρα του πουλιού που πετάει αγέρωχα ψηλά, μια ψυχή που θυμάται τα πάντα, αλλά έχει ελευθερωθεί από το πόνο, έχει επιλέξει το Θεό.

Ναι κρυφά από το κράτος το 45% του πληθυσμού είναι καθαρόαιμοι Ίνκας και συνεχίζουν την παράδοση. Εντυπωσιακό και συγκινητικό.

Καλύτερη στιγμή για να διάβασω Καζαντζάκη, την Ασκητική, δε θα μπορούσα να βρω. Θες το περιβάλλον, οι μέρες, η ενέργεια που λένε ότι κατέχουν μέρη όπως αυτό. Όλα μαζί, οι οικογένεια που ξαναμαζεύτηκε από τα δύο πέρατα της γης. Όλα.

Κάθομαι πάνω στον ιερό βράχο και ακούω δυο τρία τραγούδια στο ριπιτ. Εναλλάξ Bach, Psychedelic και ξανά Bach. Αισθάνομαι ότι θέλω να πετάξω. Σκέφτομαι τη Δ., τη Β., τη Μπ., τη Μ., τη Μελ., την Α., την Χ., την Ι., την Κ. και άλλους αγαπημένους μου που θα ήθελα να ήταν εκεί μαζί μου. Ήταν. Γιατί όπως θα έλεγαν και οι Ίνκας αν ξεχάσεις τη διάσταση του χρόνου και ελευθερωθείς είσαι πάντου είσαι ένα είσαι το όλων.

αμήν

μια αγκαλιά

—*Aspi

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Aspasia Koumli

[In Transit] Reflections. Κάποτε η γιαγιά της της διάβαζε Καβάφη για το πηγαιμό προς την Ιθάκη, για τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, για το μαγικό ταξίδι της πορείας της ζωής. Στα 30στα της γενέθλια μετράει 6 πόλεις, και τρεις ηπείρους που τη φιλοξένησαν, καθώς και τρεις καριέρες που άλλαξε. Κατοικεί πλεόν μόνιμα στο Λος Άντζελες γιατί εκεί είναι στάση ζωής η μυθοπλασία. Βλέπει στις λέξεις και στους αριθμούς χρώματα, θυμάται με μυρωδιές, ερωτεύεται με βιβλία. Ταξιδεύει για τη διαδρομή την οποία μοιράζεται για την παρέα. There was a time when her nana read to her K. Kavafi and all about the setting out on her journey; along with all the surreal obstacles, the magical happenings and givings on the way. Aspasia took it literally; in her 30th bday she counts 6 cities, 3 continents and 3 languages in her life's passage. She lives permanently in Los Angeles, California where storytelling is a lifestyle. She travels for the journey and she is sharing it for the company. When she grows up, she'd like to become a momfatale, too.

Σχολίασε πρώτος