Ένα ταξίδι, δίχως τέλος. Γευσιγνωσίες ένoς έρωτα, εκτός συνόρων.

Έχει ένα μήνα που αποχαιρέτησα την Λατινική Αμερική. Σου χρωστάω ένα ακόμη ταξίδι, εκείνο του γυρισμού. Έναν απολογισμό. Πέντε μήνες. Από τους ωραιότερους της ζωής μου. Ξεδίψασα, είναι η ωραίοτερη λέξη που μπορεί να το περιγράψει.  

CHILOE

Σου χρωστάω το ταξίδι του γυρισμού που διήρκησε τρεις εβδομάδες. Από τη Βόρεια Χιλή και την έρημο της Ατακάμα, το Νότιο Περού με την Λίμνη Τιτικάκα και τα υψηλά τσι μέχρι το Παλμ Σπρίνγκς, το Λας Βέγκας, την Ουάσινγκτον και την Νέα Υόρκη. Οι τίτλοι τέλους της δικής μου λατινοαμερικάνικης ιστορίας. Μιας ιστορίας που ξεκίνησε ως ταξίδι δουλειάς. Έγινε ψυχής, συμφιλίωσης, ξεγνοιασιάς, φιλίας, ελευθερίας. Και κατέληξε να γίνει ταξίδι έρωτας, ένα από εκείνα που τα επιλέγεις για τη διαδρομή, που λένε.

Είναι δύσκολος ο απολογισμός. Πάντα. Είναι δύσκολη η αλλαγή. Ξανά. Είναι δύσκολο το τέλος, η τελεία, η αλήθεια με τον εαυτό μας, το αντίο, το καινούριο που θα έρθει και το παλιό το οποίο είναι γνώριμο πλέον. Δεν το έχω γράψει ακόμη.

Ίσως γιατί δεν είναι το τέλος. Ίσως γιατί δεν έχει τέλος.

GRANPA

Ξαναγύρισα. Χαχα. Ναι. Στη Χιλή. Εχτές. Έχω αφήσει μια εκκρεμότητα ανοιχτή. Θα σου τα πω αναλυτικά κάποια στιγμή.

Γύρισα λοιπόν. Ανάμεικτα συναισθήματα.

Καταρχάς το Σαντιαγκό που άφησα με το σορτσάκι μου και τις birkenstock δεν είναι πια εδώ. Ο χειμώνας έχει μπει για τα καλά στο Νότιο Ημισφαίριο.

WINTER

Γύρισα με γαλότσες, κολάν, πουλόβερ και γάντια. Όλοι οι συνεργάτες και οι νέοι φίλοι έχουν φύγει. Καπούτ. Τελείωσε το πρότζεκτ, μαζέψανε όλοι τα κουβαδάκια τους και πήγανε σε άλλη παραλία. Άλλοι πίσω στις χώρες τους, άλλοι σε επόμενο σταθμό.

Πλάκα έχει εδώ και χειμώνα, άλλη οπτική, αλλιώς. Ωραία, αλλιώς. Παίζει ρόλο και ο λόγος που γύρισα, ευχάριστος, ελπιδοφόρος, νέος και παθιάρης λόγος.

Τι συναίσθημα να γυρίζεις σε μία πόλη με τόσες αναμνήσεις ορόσημα;

Τι ωραίο να αισθάνεσαι άνετα και σε άλλη μία γωνιά του πλανήτη;

Το ταξίδι δεν έχει τέλος. Αυτό καταλάβα. Είναι καθημερινό. Άλλωτε εξουθενωτικό, άλλωτε αναζωογονητικό.

Είτε από την αυλή του σπιτιού σου. Είτε μέσα σε ένα αεροπλάνο. Είτε εκείνο στο οποίο γνωρίζεις νέα κουλτούρα, νέα γλώσσα, νέες συνήθειες, διαφορετικούς ανθρώπους. Είτε εκείνο με τη ρούτινα, τους αγαπημένους μαζί, το μοίρασμα και το ξέσπασμα με την οικογένεια, η δημιουργία μέσα από όλες τις εκφάνσεις σε μία καθημερινότητα. Αυτό το καθ᾽ὀλα ουσιαστικό, ταξίδι της ζωής. Ταξίδι. Συνεχές. Αέναο.

Μέχρι να αράξω στο λιμάνι που θα βρω κάποια στιγμή και πάλι τη ρουτίνα μου με τους αγαπημένους μου, θα σου μιλάω αθεράπευτα και με έρωτα για το άλλο το ταξίδι και συγκεκριμένα εκείνο το οποίο παρότι έρωτας εκτός συνόρων, περνάει πάντα πρώτα από το στομάχι. Θα μιλήσω για την αγάπη στο φαγητό, σα να μιλάμε για την αγάπη, το ίδιο είναι. Μπορεί.

Αυτή τη φορά το μενού του ταξιδιού περιλαμβάνει ενταντικά τρεις φορές την ημέρα νέες γεύσεις, πολλές δηλαδή. Εδώ εμπνέεται ο ουρανίσκος σου. Η Λατινική Αμερική έχει κάποιες εξαιρετικές για εμένα αλχημίες στο τρόπο προετοιμασίας, παρασκευής και κατανάλωσης ακόμη του φαγητού.

Μπορεί να μην έχουν τόσο καλό κρασί όσο νομίζουν, αλλά το φαγητό τους είναι miam.

Είμαστε στο αγαπημένο μου Ισπανικό εστιατόριο στο κέντρο του Σάντιαγκο, στη Λαστάρια. Τρώμε και θυμόμαστε τη φορά με τις σανγκρίες. Ξέρει εκείνος.

IMG_6209IMG_6215 IMG_6212

Θυμάμαι το Τσιλοέ και το μεθύσι μας με την Ε. την ημέρα που δοκιμάσαμε το curasco. Για να καταλάβει κανείς την πραγματική αξία του curasco πρέπει να σου πω για το Τσιλοέ, να δεις λίγες φωτό και μετά.

DOORS

Το Τσιλοέ λοιπόν όπως άκουσα να συζητάνε η Ρ. και η Ε. μοιάζει πολύ με ένα παραλίμνιο χωριό στο Μεσολόγγι.

IMG_6332

Περάσαμε εκεί ένα σαββατοκύριακο αστραπή με τη Μπ. και την Ε. Από εκείνα τα ταξίδια που δεν πρόλαβα να αναπνεύσω, ούτε τις στιγμές, ούτε τις εικόνες, ούτε τι είδαμε, ούτε τι φάγαμε. Βιαστικό, διψασμένο, να περάσουμε κι από εκεί κι από εδώ, να πούμε ότι πήγαμε. Τουλάχιστον εγώ έτσι το αισθάνθηκα. Η αλήθεια είναι ότι κάθισα και μια μέρα λιγότερη από τα κορίτσια.

IMG_6434

Είχα δουλειά την Παρασκευή και τις βρήκα μία μέρα και κάτι αργότερα σε ένα hot tub έξω στο κρύο του Lake District. Μεγάλες λίμνες, σύννεφα και ήλιος μαζί. Χαμηλότερες θερμοκρασίες το βράδυ, άλλα καθάριος αέρας.

IMG_6394

Πρέπει κανείς να περάσει από τις Λίμνες για να φτάσει στο μοναδικό Τσιλοέ. Ένα σύμπλεγμα νησιών που δημιουργούν τα φιόρδς στο βόρειο μέρος της Παταγονίας, με πιο γνωστό το Τσιλοέ, και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των ξύλινων με τις μεγάλες σκεπές εκκλησιών. Γυρίσαμε την περιοχή με τις λίμνες, νοικιάσαμε αυτοκίνητο και βολτάραμε μιάμιση μέρα από το ένα νησάκι στο άλλο, με φεριμπόουτ.

IMG_6318

IMG_6311

IMG_6313

IMG_6302

Πήραμε μεσημεριανό στο Κάστρο στην λαϊκή αγορά με τα φρέσκα θαλασσινά, πριν καταλήξουμε στην Πόλη του Τσιλοέ με τα χαρακτηριστικά σπιτάκια με τα ξυλοπόδαρα όπως μου άρεσε να τα βλέπω εγώ.

Fish Market, Chiloé Island

Fish Market, Chiloé Island

IMG_6257 IMG_6282

Εδώ είναι που κάνουν το curasco. Οι περισσότεροι στα νησιά αυτά είναι αγρότες. Κάθε κάμποσα χρόνια χρειάζεται να αλλάζουν τοποθεσία για τα σπαρτά τους λόγω του εδάφους. Οπότε με το που βρουν το επόμενο χωράφι που θα φιλοξενήσει της εργασιακή τους καθημερινότητα, παίρνουν μαζί και το σπίτι τους. Χαχα. Ναι. Το σπίτι τους. Ναι. Όλο το χωριό, λοιπόν μαζεύεται και σέρνουν άλλοτε με φορτηγά άλλοτε και με τα καραβάκια τους μέσα από το νερό όλο το σπίτι μαζί με έπιπλα τις περισσότερες φορές στη νέα τοποθεσία. Αλήθεια σου λέω. Μπες youtube και ψάξτο αν δεν πιστεύεις.

Το curasco είναι κάτι μεταξύ παέλιας χωρίς ρύζι και κάτι σαν μεγάλο βραστό το οποίο έχει σκοπό να ταΐσει κάθε έναν από τους εθελοντές και να γιορτάσει όλο το χωριό την ερχόμενη καλή σοδειά. Το curasco βράζει κάτω από το γη. Ναι σκάβουν λάκκο στο χώμα, με διάφορα καλάμια και γρασίδι, ανάβουν μια φωτιά και το αφήνουν μέρες ολόκληρες. Είναι συνδυασμός από θαλασσινά και κρέατα μαζί, με λαχανικά και πατάτες.

To story του πιάτου αυτού, το γιατί, το πως και κάθε πότε είναι που το κάνει εντυπωσιακό. Ακριβώς οι ίδιοι λόγοι που κάνουν και τι διαφορά στην αγάπη, στη ζωή, στο ταξίδι. Η ιεροτελεστία της παρασκευής, ο σκοπός που εξυπηρετεί, ο λόγος που μαγειρεύεται, και η συχνότητα είναι που κάνουν τη διαφορά. Η αγάπη πίσω από κάθε προετοιμασία φαγητού είναι που δίνει όλη την γεύση. Κάποιοι δεν μαγειρεύουν παρά μόνο για άλλους, κάποιοι μόνο για εκείνους που αγαπούν.

IMG_6421

Το γεγονός ότι είναι σπάνιο να το βρεις παραδοσιακά μαγειρεμένο το κάνει εξωτικό, αλλά ποτέ δε θα γνωρίσουμε τι γεύση έχει μετά από μία ολόκληρη μέρα σκληρής, κοινωνικής εθελοντικής εργασίας για το καλό του γείτονα. Η γεύση, η απόλαυση πηγάζει στο πριν μαγειρευτεί, το πως, το γιατί και το για ποιον.

Αυτά σκέφτομαι καθώς τρώω με τον Τζ. και θυμάμαι τι ωραία γεύση είχε πάντα το πρωινό μεσανατολίτικο αυγό που μου ετοίμαζε ο παππούς κάθε Κυριακή. Ήταν από τη Μέση Ανατολή, συνταγή επιβίωσης του όταν ήταν νέος στον πόλεμο, μαγειρεμένο για μένα από εκείνον με όλη την αγάπη του κόσμου πάνω σε μία φέτα ψωμί!

Υ.γ. Είμαι σίγουρη ότι το curasco που είχαμε στο Τσιλοέ στην ταβέρνα που προτείνει το Lonely Planet, ο απόλυτος οδηγός κάθε επίδοξου τουρίστα, είχε μαγειρευτεί με τον παραδοσιακό τρόπο και με πολύ αγάπη από τον κύριο Χοσέ για τους τουρίστες που θέλουν να πάρουν μια γεύση από τον τόπο του.

Εμένα πάντως μου άρεσε, ιδιαίτερη γεύση, καπνιστή η οποία μου ταίριαξε πολύ στα μύδια αλλά όχι τόσο στο χοιρινό που ήρθε μαζί.

Αγάπη μόνο. \m/

Μια αγκαλιά αγαπησιάρικη αυτήν την εβδομάδα γιατί είμαι σε τέτοιο mood!

—*Aspi

 

 

 

 

 

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Aspasia Koumli

[In Transit] Reflections. Κάποτε η γιαγιά της της διάβαζε Καβάφη για το πηγαιμό προς την Ιθάκη, για τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, για το μαγικό ταξίδι της πορείας της ζωής. Στα 30στα της γενέθλια μετράει 6 πόλεις, και τρεις ηπείρους που τη φιλοξένησαν, καθώς και τρεις καριέρες που άλλαξε. Κατοικεί πλεόν μόνιμα στο Λος Άντζελες γιατί εκεί είναι στάση ζωής η μυθοπλασία. Βλέπει στις λέξεις και στους αριθμούς χρώματα, θυμάται με μυρωδιές, ερωτεύεται με βιβλία. Ταξιδεύει για τη διαδρομή την οποία μοιράζεται για την παρέα. There was a time when her nana read to her K. Kavafi and all about the setting out on her journey; along with all the surreal obstacles, the magical happenings and givings on the way. Aspasia took it literally; in her 30th bday she counts 6 cities, 3 continents and 3 languages in her life's passage. She lives permanently in Los Angeles, California where storytelling is a lifestyle. She travels for the journey and she is sharing it for the company. When she grows up, she'd like to become a momfatale, too.

2 Σχόλια

Απάντηση Κάντε κλικ για να ακυρώσετε το σχόλιο.

Γράψτε απάντηση στο Mary Pitiakoudi Ακύρωση απάντησης