Λούσιμο.

Τηλεφώνησα σε μια φίλη σήμερα. Το μωράκι της είναι ημερών. Την ρώτησα αν πηγαίνουν καλά τα πράγματα. Μου είπε πως είναι εξουθενωμένη από όλες τις απόψεις και τις πλευρές αλλά ότι όλα είναι καλά. Εκτός από το … κεφάλι της. Φαγούρες που την πιάνουν ξαφνικά και την κάνουν να ξύνει το κρανίο της με λύσσα μέχρι που γεμίζουν τα νύχια της από κάτω κάτι άσπρο που μυρίζει κεφάλι. Της έδωσε ο γυναικολόγος της κάτι βιταμίνες.

«Φίλη μου, πότε λούστηκες τελευταία φορά..;», τη ρώτησα απαλά.

Έβαλε τα κλάματα.

«Μόνο αυτό δε σκέφτηκα, ρε…το πιστεύεις;», μου είπε, όταν ξαναμίλησε.

Χαμογέλασα.

νεογέννητο μωράκιπηγή

Θυμήθηκα τις ορμόνες των δεκαπέντε ημερών μετά τη γέννα να τρελαίνονται, το στήθος να κάνει παλαβά πράγματα, ράμματα, πόνοι, αυπνία, σεταβλόν στον αφαλό, πάνα, ξανά πάνα, ξανά πάνα, γάλα και λίγος ύπνος, πολύ μωρουδίλα, όλα στο ξεκίνημα, όλα στην αρχή, ο θηλασμός, η ένωση, ακόμη σαν ένα σώμα, εκείνες οι πρώτες στιγμές…

Βέβαια, αν θέλω να είμαι ειλικρινής, δε  λέγεται θυμήθηκα αυτό.

Νοστάλγησα λέγεται.

:)

Και πώς όχι;!

Κουράγιο Νέες Μαμάδες, κουράγιο και λίγη φροντίδα και στον εαυτό σας μην ξεχνάτε!

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος