Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Παιδιών

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Παιδιών σήμερα κι, όχι δε θα προσθέσω άλλη μια σειρά από μελιστάλαχτα επιχειρήματα υπέρ αυτής της μέρας, λανθασμένα θεωρώντας ότι τα παιδιά και η «παγκόσμια μέρα» ταυτίζονται.

erase

 

πηγή φωτό: guerrillagirls.com

Δείτε μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία κατά πάσα πιθανότητα, ήδη γνωρίζετε (εκτός από εσάς που ζείτε στον Άρη :) ) κι ας το σκεφτούμε λίγο καλύτερα.

Όπως:

  1. εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια
  2. εκατομμύρια παιδιά  δεν πηγαίνουν σχολείο (δε μπορούν ή δεν υπάρχει δομή)
  3. εκατομμύρια παιδιά  επιστρατεύονται και θυσιάζονται στο βωμό παράλογων πολέμων
  4. εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από νοσήματα με τον ιό του AIDS  να θερίζει σταθερά τη νέα ζωή της Αφρικής
  5. η Ελλάδα υπέγραψε τη σύμβαση για τα Δικαιώματα των Παιδιών το 1992
  6. οι ΗΠΑ και η Σομαλία δεν την υπέγραψαν ποτέ
  7. δεν υπάρχει παγκόσμια μέρα αφιερωμένα σε κάποιον δυνατό ή αλλιώς, οι παγκόσμιες μέρες αφιερώνονται και θυμίζουν εκείνους που την έχουν δύσκολα: που καταπατούνται τα δικαιώματά τους κι απαλλοτριώνονται συστηματικά. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν όοολες οι μειονότητες: από τις γυναίκες – που ειρωνικά είναι η μόνη πλειοψηφικά υπέρτερη πληθυσμιακή «μειονότητα», τα παιδιά, τους ομοφυλόφιλους, τους άρρωστους, τους φτωχούς, τους αγράμματους κ.ο.κ.

πηγή στοιχείων

guerrilla girls discriminationπηγή: guerrillagirls.com

 

Οπότε καταλήγω, επίσης σε κάτι γνωστό:

δε θέλουμε  μια μέρα από τις 365 να μας θυμίζει τι δικαιούμαστε και τι αξίζουμε σε αυτή τη ζωή-

θέλουμε τις υπόλοιπες 364, τα δικαιώματά μας ακέραια και σεβασμό.

Κι από όλα μας τα δικαιώματα το πιο σημαντικό είναι το διακαίωμα στην υγεία, την ανάπτυξη και την ευτυχία των παιδιών, δικών μας ή ξένων-

καμία διαφορά δεν έχει: τα παιδιά είναι πάντα όλων μας.

παιδιά δικαιώματα κορίτσι

πηγή φωτό

 

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος