Εκδηλώσεις για Παιδιά: Αφήγηση Παραμυθιών και Κατασκευές στην Κεντρική Βιβλιοθήκη.

Είμαι θυμωμένη.

Έστειλα το παιδί μου σε ένα μέρος γνώριμο, φιλικό κι αγαπημένο: την Κεντρική Βιβλιοθήκη του Δήμου Θεσσαλονίκης, σε μια εκδήλωση του παιδικού τμήματος κι εκείνο γύρισε σπίτι κλαίγοντας!

Τι μεσολάβησε;

Εγώ θα σας πω τα γεγονότα και τα συμπεράσματα δικά σας.

αφήγηση παραμυθιών κεντρική βιβλιοθήκη δήμου θεσσαλονίκης

Η Κεντρική Βιβλιοθήκη, με ευαισθησία και συναίσθηση της σημασίας της ανάπτυξης μιας σχέσης ανάμεσα στο παιδί και το βιβλίο-  σχεδίασε μια σειρά από εκδηλώσεις για παιδιά για το μήνα Νοέμβριο, που αποτελούνται από δύο μέρη: αφήγηση παραμυθιού και κατασκευή.

Φαινόταν σημαντικό να κάνεις προκράτηση γιατί οι 15 θέσεις που υπήρχαν είναι εξαιρετικά λίγες για όλο το κέντρο, που εξυπηρετούμαστε από αυτή τη βιβλιοθήκη.

Με καλή διάθεση κι εξοπλισμένη με τα υλικά που μας είχαν πει να φέρουμε, φτάνει το καλό σου το νήπιο να ακούσει ένα ωραίο παραμύθι και να κάτσει μετά να το συζητήσουν και να κάνουν όλα μαζί μια κατασκευούλα εμπνευσμένη από αυτό.

Η αίθουσα λίγο πιο γεμάτη από το αναμενόμενο. Παιδιά 25 μπορεί- 15 αποκλείεται. Κάποιοι συνοδοί αποχωρούν και κάποιοι παραμένουν. Το παραμύθι αρχίζει κι είναι σα να μην άρχισε. Καμία μαγεία, κανένας ηλεκτρισμός, αδιάφορα όλα. Η συζήτηση μετά το ίδιο.

Συνειδητοποιείς ότι μάλλον έχεις χάσει ένα καλό απόγευμα Τετάρτης, ενώ  αρχίζεις πλέον να ποντάρεις στο δεύτερο κομμάτι, στην κατασκευή, η οποία γίνεται με υλικά που φέρνει μαζί του το παιδί σε συνδυασμό με υλικά που του παρέχονται εκεί. Εκεί αρχίζει ο χαμός: άλλα έχουν φέρει λάθος υλικά, άλλα πολλά και τους παίρνουν εκείνα που έχουν φέρει λίγα, και το κυριότερο: η παιδαγωγός – πανικόβλητη κι άστοχη ανάμεσα στα πιτσιρίκια- έχει προετοιμαστεί για 15 άτομα και τα υπόλοιπα μένουν χωρίς υλικά.

Χωρίς υλικά.

Τα πεντάχρονα.

Mayday –mayday

Και κάπως έτσι, γύρισε η Δάφνη κλαίγοντας στο σπίτι.

Αν θα την ξαναπάω την επόμενη Τετάρτη; Ναι.

Είμαι πρόσχαρος άνθρωπος και θέλω να πιστεύω ότι όλο αυτό ήταν μια αστοχία, από την οποία όσοι συμμετέχουν στη διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων θα διδαχτούν, ώστε να φτάσουν τελικά αυτά τα απογεύματα να είναι αυτό που προλογίζεται. Αυτό για το οποίο αξίζει να βάλεις mental note και να κάνεις προκράτηση.

Για την ώρα, έχουμε δουλίτσα πολύ.

:/

(Θα ήμουν ίσως πιο επιεικής αν δε γύριζε κλαμένη.)

 

Related Post

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive

Olia

Η Όλια εργάζεται ως εκφωνήτρια και κειμενογράφος, αν και φιλόλογος αγγλικής- σύμφωνα με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά της. Είναι μαμά της απίθανης Δάφνης, τεσσάρων, και του καταπληκτικού Αλέξανδρου, δεκαέξι μηνών. Ζούσε περιχαρής στη Σαμοθράκη μέχρι τον Απρίλιο του 2014 που χρειάστηκε να φύγει. Αφού πέρασε από Αλεξανδρούπολη, Αστυπάλαια, Αθήνα, Πήλιο, Θεσσαλονίκη, ξανά Αλεξανδρούπολη, είπε να γυρίσει και να παλουκωθεί στη Θεσσαλονίκη και να δει τη ζωή να κυλάει από το σπίτι της στη Ναυαρίνου μαζί με τα δυό της παιδιά και το μαθουσάλα σκύλο της.

Σχολίασε πρώτος